ដាក់ប្រកាស ដោយ ៖ សូរីតា | ខែសីហា 25, 2015

Giving or Receiving?

ខ្ញុំចូលចិត្តចែករប្បធម៌ចែករំលែកចំនេះដឹង ព្រោះគិតថាមិនមាននរណាម្នាក់ក្នុងលោកនេះអាចដឹងរឿងគ្រប់បែបយ៉ាងនោះទេ។ ម្នាក់ដឹងមួយជ្រុង ចូលរួមចែករំលែកគ្នា បានដឹងទាំងអស់គ្នា អាចមានគំនិតសិក្សា និងវិភាគទាំងអស់គ្នា ដើម្បីភាពរីកចំរើន។

ប៉ុន្តែមួយរយៈនេះ មជ្ឈដ្ឋានជុំវិញខ្លួនខ្ញុំបានធ្វើអោយគំនិតខ្ញុំផ្លាស់ប្តូរ។

ពេលខ្លះចែករំលែកដល់គេ រហូតគេគ្មានពេលអាន គិត ហើយគិតអវិជ្ជមានអំពីការចែកវំលែករបស់យើង។

ដូច្នេះផ្នត់គំនិតបានផ្លាស់ប្តូរជាថ្មី ចែករំលែកដល់មនុស្សដែលចង់ទទួល ហើយទទួលពីមនុស្សដែលចង់ប្រគល់អោយ។

នេះទើបវប្បធម៌ចែករំលែក មានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងពិតប្រាកដ!!!

🙂

ដាក់ប្រកាស ដោយ ៖ សូរីតា | ខែសីហា 5, 2015

Why Women Cry ??

I just read an article and the title is “Why Women Cry?”.  After I read it, I found out that’s true.

Being a girl is not easy, and it becomes more difficult when you become a woman, a wife, a mother…

I want to keep and share this text in my blog to remind me How great my mom is. And to remind me once day when I become a wife, a mother, a very long way to go…

Below is the original text. But I don’t know who is the author of this article. Please do enjoy reading and learning…

A little boy asked his mother, “Why are you crying?” “Because I’m a woman,” she told him.

“I don’t understand,” he said. His Mom just hugged him and said, “And you never will.”

Later the little boy asked his father, “Why does mother seem to cry for no reason?”
“All women cry for no reason,” was all his dad could say.

The little boy grew up and became a man, still wondering why women cry.

Finally he put in a call to God. When God got on the phone, he asked, “God, why do women cry so easily?”

God said: “When I made the woman she had to be special. I made her shoulders strong enough to carry the weight of the world, yet gentle enough to give comfort. I gave her an inner strength to endure childbirth and the rejection that many times comes from her children. I gave her a hardness that allows her to keep going when everyone else gives up, and take care of her family through sickness and fatigue without complaining.

I gave her the sensitivity to love her children under any and all circumstances, even when her child has hurt her very badly. I gave her strength to carry her husband through his faults and fashioned her from his
rib to protect his heart. I gave her wisdom to know that a good husband never hurts his wife, but sometimes tests her strengths and her resolve to stand beside him unfaltering. And finally, I gave her a tear to shed. This is hers exclusively to use whenever it is needed.”

“You see my son,” said God, “the beauty of a woman is not in the clothes she wears, the figure that she carries, or the way she combs her hair. The beauty of a woman must be seen in her eyes, because that is the doorway to her heart – the place where love resides.”

  • Unknown author👩
ដាក់ប្រកាស ដោយ ៖ សូរីតា | ខែសីហា 4, 2015

មរតក

មនុស្សសម័យឥឡូវរវល់ធ្វើការរកស៊ីច្រើនជាងមុន ម្នាក់ៗប្រឹងប្រែង រកទ្រព្យសម្បត្តិ ដើម្បីអោយក្រុមគ្រួសារខ្លួនមានជីវភាពធូរធារជាងមុន សំរាប់អោយខ្លួនឯងរស់នៅបានស្រួល មានគេហដ្ឋានប្រណីតរស់នៅ មានរថយន្តទំនើបជិះ មានសំភារៈល្អៗប្រើ ហើយអាចបន្សល់មរតកអោយកូនចៅទៀត។

យើងមើលទៅហាក់ដូចជីវិតមានប្រសើរជាងមុន ប៉ុន្តែនេះជាភាពមានបានលើផ្នែកសំភារៈប៉ុណ្ណោះ!

មនុស្សភាគច្រើនមិនដឹងថាខ្លួនឯងជាជនក្រីក្រ ក្រពេលវេលាសំរាប់ខ្លួនឯង​ សំរាប់គ្រួសារ រហូតដល់ពេលខ្លះរំលង វេលាល្អៗជាច្រើន។

លុះដល់ត្រឡប់សួរមកថា ខ្លួនឯងប្រឹងប្រែងរាល់ថ្ងៃដើម្បីអ្វី មិនមែនដើម្បីគ្រួសារ? ចុះបើគ្មានពេលសំរាប់គ្រួសារផង?

មាននាឡិកាតម្លៃថ្លៃ តែគ្មានពេលវេលា!!!

គួរទុកវេលាខ្លះសំរាប់ខ្លួនឯង សំរាប់គ្រួសារ បង្រៀនកូនៗអោយចេះស្គាល់តម្លៃនៃក្តីស្រលាញ់ និងការយកចិត្តទុកដាក់ មិនគួរបង្រៀនកូនអោយស្គាល់តម្លៃទូរស័ព្ទថ្លៃ រថយន្តទំនើបនោះទេ!

ដូច្នេះមរតកបែបណាដែលអ្នកចង់ផ្តល់អោយកូនចៅជំនាន់ក្រោយរបស់អ្នក?

 

ដាក់ប្រកាស ដោយ ៖ សូរីតា | ខែកក្កដា 27, 2015

Alone

Alone is not Lonely…!

Alone, I feel calm and relax.

Alone, I have chance to feel the real taste of tea and enjoy the silent around me.

Alone, I can concentrate on my work.

Alone, I can work faster

Alone, I work at high efficient level.

Alone, everything is under my control…

While people enjoy talking, I prefer to put myself in Silent mode to learn and concentrate!

This is me…

ដាក់ប្រកាស ដោយ ៖ សូរីតា | ខែកក្កដា 24, 2015

រឿងមិនងាយស្រួលមួយក្នុងការងាររបស់ខ្ញុំ

មានរឿងជាច្រើនធ្វើអោយខ្ញុំពេញចិត្តនឹងការងាររបស់ខ្ញុំ ប៉ុន្តែទន្ទឹមនឹងនោះក៏មានរឿងមួយចំនួនធំធ្វើអោយខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្តដូចគ្នាដែរ។

រឿងដែលធ្វើអោយមិនសប្បាយចិត្តខ្លាំងជាងគេគឺការរៀបចំពេលវេលា។ មនុស្សមួយក្រុម មានពេលវេលាខុសៗគ្នា មានការងារ ​និងទំនួលខុសត្រូវផ្សេងៗពីគ្នា។

ដូច្នេះចង់អោយមនុស្សមួយក្រុមមានការចុះសម្រុង នឹងពេលវេលាមួយដែលខ្ញុំបានកំណត់ពិតជាមិនងាយស្រួល។ អ្នកធំរវល់ ចំណែកអ្នកតូចមិនទំនេរ ហើយអ្នកឈឺក្បាលជាងគេគឺអ្នកនៅកណ្តាលដែលរៀបចំពេលវេលា។

ខ្ញុំយល់ថាម្នាក់ៗមានការងាររៀងៗខ្លួន មិនមែនចេះតែទំនេរអោយយើងជួបស្រេចតែចិត្តនោះទេ។ ប៉ុន្តែខណៈពេលដែលអ្នកគិតថាខ្លួនឯងរវល់ អ្នកធ្លាប់គិតថាអ្នកដទៃរវល់ដូចយើងទេ? បើម្នាក់ៗគិតតែយកលេសថារវល់ តើពេលណាមានពេលធ្វើកិច្ចការក្រុម? ហើយបើនាំគ្នាចេះតែបន្តទុកការងារក្រុមចោល តើយើងបង្កើតក្រុមការងារមកធ្វើអី?

ពេលវេលាតែងតែដើរទៅមុខ ហើយមុននឹងក្រោយគង់តែត្រូវធ្វើកិច្ចការនោះដដែល ហេតុអ្វីយើងមិនស្រុះដៃគ្នាធ្វើការងារក្រុមអោយហើយទៅ នឹងឆាប់មានពេលធ្វើការផ្ទាល់ខ្លួនបានហើយ!!!

មានបងប្អូនយើងណា មានបទពិសោធន៍សម្របសម្រួលការងារនេះទេ? ផ្តល់យោបល់អោយខ្ញុំផង!!!

« Newer Posts - Older Posts »

ចំណាត់ក្រុម